WAAROM JIJ VOOR EEN TROUWDUEL FOTOSHOOT MOET KIEZEN

tessapersijn, trash the dress
De making of (in de kou!)

Drie jaar geleden zijn Michiel en ik getrouwd. En boy, wat was dat een moment om al onze creativiteit in de strijd te gooien! Heerlijk! We mochten alles zelf bedenken wat betreft de aankleding van de locatie, de trouwkleding, en vooral (maar dat zal wel mijn ding zijn 😉)….de trouwfoto’s!

Qua bruidsfotograaf waren Michiel en ik er snel uit: Ik heb bij Joris Aben en Bert Salari in de klas gezeten op de Fotovakschool, ideale combo voor op de mooie dag zelf. (Want die kon ik natuurlijk niet zelf maken.) Zij waren op zoek naar een originele bruiloft om te fotograferen. Wij naar fotografen die onze stijl begrepen.

 

 

 

“Ik mocht twee keer bruidsjurk-shoppen!”

Maar één fotoshoot wilde ik heel graag zelf doen…de Trash the dress! Of…..omdat ik niet echt houd van met Engelse termen gooien….Trouwduel!

trouwduel-trashthedress-tessapersijn
Het duel 🙂

 

 

 

 

 

 

En waarom is een Trash The Dress of Trouwduel-fotoshoot dan zo tof?

  • Ik had een blauwe trouwjurk, maar zo kon ik toch ook heel even een witte aan 😉
  • (en mocht ik dus twee keer jurk-shoppen!)
  • Het is zo grappig! Het ideale moment om tussen de trouwplan-drukte even te ontladen
  • De fotoresultaten zijn nooit statig: het wordt altijd eigen, grappig, rauw en spontaan. Daar houd ik van!
  • We hadden super leuke beelden voor onze Save the date / Uitnodiging / Tijdens de bruiloft

PS: En je kunt dit ook altijd nog als feestje doen na je bruiloft: voor het bedankje, of gewoon bij een paar jaar getrouwd. (En je merkt dat je jurk nooit meer uit de kast komt 😉)

“Uniek maken en naar je eigen hand zetten.”

Wij hebben ervoor gekozen een tweedehands jurk en pak te gebruiken, dan heb je geen grenzen. Bovendien was mijn echte trouwjurk op zo een manier gemaakt, dat ik de rok achteraf nog naar mijn werk aan kon. Voor de jurk van de Trouwduel-fotoshoot heb ik 15 euro betaald bij een tweedehands winkel in Tilburg, want er zat een vlek op. Who cares!?

“Met een tweedehands bruidsjurk zijn er geen grenzen meer.”

Misschien hadden onze ouders inderdaad een klassiekere, strakkere, romantischere uitnodiging willen zien. Maar dit is de romantische kant van Michiel en Tessa 😉. En wat is er mooier, dan een bruiloft uniek maken, en naar je eigen hand zetten? Met deze fotoshoot en uitnodiging hebben we de toon gezet voor een spontaan, los feestje. En hier hebben onze heerlijke gasten zich drie jaar geleden ook absoluut aan gehouden!

trouwduel-trashthedress-tessapersijn
Alles uit de kast 🙂

Waar kun je mee trashen?

Wij hebben onze twee lievelingsversnaperingen genomen: rode wijn en slagroom. De rode wijn combineert natuurlijk ideaal met een witte trouwjurk, en de slagroom met een zwart pak.

 

Een paar ideeën

  • Rode wijn
  • Slagroom
  • Verf en confetti (kleurrijk!) (Laat de kids meedoen!)
  • Holi kleurpoeder!
  • Zand / modder / strand / water
  • Scheur kapot!
  • Weet jij er nog één?

Wat zou jij gebruiken of jouw Trouwduel aan te gaan? Ga jij voor kleurrijk? Rauw? Of romantisch en zanderig?

 X Tessa

Vragen over deze fotoshoot, of boeken? Mail mij.

trouwduel-trashthedress-tessapersijn
De uitnodiging

trouwduel-trashthedress-tessapersijn
De uitnodiging 🙂

Wat jij leert van mijn creatieve challenge: Op de huid

Elk jaar wil ik een creatieve challenge aangaan. In deze blog wil ik je meer vertellen over mijn schilder challenge Op De Huid. Dit project heb ik in 2017 op me genomen. En geloof me, het heeft me zeker creatief gehouden.

“Een druk hoofd gaat niet samen met creativiteit.”

Het hoeft niet per se in januari al te beginnen. Soms duurt het eventjes voor ik weet welke kant ik op wil met mijn creativiteit. Of ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Dat laatste gaat nooit goed samen met creatief denken.

Maar in mei wist ik nog steeds niet wat ik dat jaar wilde doen. Ik voelde toch een druk ontstaan: ‘Stel dat ik nu ineens een heel groot project op wil starten, en ik in tijdnood kom?’

Ik hopte in lichte stress van de ene inspiratiebron naar de andere:

  • Ik keek TED-Talk na TED-Talk
  • Struinde DIY websites af
  • Etsy-de me suf
  • Pinterest: heerlijk om te blijven kijken, maar helaas niets waar ik zelf aan wilde beginnen

Tot het guilty-pleasure-avond was: ik keek naar Face Off. Altijd heerlijk, spannend, en prachtige creaties! (Maar volgens mij heeft ook iemand een keer een stuk plant in een vrouw haar billen gestoken voor een foto: een beetje jammer.)

“Tot het guilty-pleasure-avond was…”

Bij Face Off zijn het echt van die projecten waarvan ik denk: ‘Wow, dat is groot, ik weet niet of ik mezelf dat wel kan leren.’ Maar op een stiltedag (wat ik een paar keer per jaar doe om mijn inspiratie up to date te houden, maar daarover in een andere blog meer) viel het kwartje.

Ik kon een aantal dingen die ik heel leuk vind met elkaar verbinden:

  • met modellen werken
  • Lekker vrij schilderen
  • Iconografie: de betekenis achter voorwerpen in beelden
  • Fotografie

Tijdens de stiltedag had ik het helemaal uitgeschreven:

Ik heb een groep van 8 bijzondere meiden om mij heen: een mooi afgebakende club, waarvan ik had verwacht dat iedereen wel mee wilde helpen. (En zo gek waren ze!)

Dankzij één-op-één interviews kon ik iedereen een eigen kleur geven en eigen, betekenisvolle attributen.

Eén attribuut was steeds hetzelfde: de mosselpan. (Maar die heeft recht op een eigen blogartikel 😉).

“Belangrijk: De Mosselpan!”

Uiteindelijk was ik een paar dagen voor de expositie bij de Bibliotheek Midden-Brabant klaar. Echt op ‘t nippertje. Ik heb niet zo veel inzicht in tijd, maar achteraf kan ik natuurlijk wel raden dat dit redelijk groot ging worden:

  • Ik heb 8 modellen (en mezelf, min of meer) geïnterviewd en hierop gereflecteerd
  • Ik ben 8 keer gaan winkelen bij Kringloop 013 voor geschikte attributen
  • Ik heb liters plakkaatverf gekocht
  • Mijn man heeft een houten studio voor mij gebouwd op zolder die ik elke keer kon overschilderen
  • Het eerste model schilderen kostte me 6 uur, gelukkig ging dat na verloop van tijd steeds sneller. Bij de laatste foto kostte het me nog maar 3 uur.
  • Keuzes maken: een geschikte foto kiezen uit de gemaakte foto’s, kost mij nog altijd meer tijd dan ik van tevoren bedenk.

En uiteindelijk…..is dit project ook een workshop geworden!

Dit is wat ik jou zou willen aanraden, wil je een project op je nemen: Een ‘PLAN DE CAMPAGNE’!

Daarin staat:

  • Een tijdsplanning: wanneer bouw je de studio? Hoelang duurt dat? Welke foto maak je wanneer?
  • Wie heb je nodig om mee te werken? Modellen? Heb je extra handen nodig?
  • Ik breng het eerste model altijd op de hoogte dat ze proefkonijn is 😉 (Dankjewel Karlijn!) Als je iets voor het eerst doet, duurt het nu eenmaal langer.
  • Maak ook een begroting: hoeveel materiaal denk je per foto nodig te hebben?
  • De modellen hebben hard voor je gewerkt! (2 uur stilzitten!) geef ze een mooi cadeau!
  • Wil je je werk ergens laten zien? Regel een expositie-ruimte! Zorg dat ze de eerste paar foto’s zien, en geef aan hoe je de serie af gaat maken.

Ik ben benieuwd naar jullie projecten! En jullie kleuren 😉.

Xx Tes

 

7 Tips om jouw 365 dagen project wel te laten slagen

365dagenproject-stilte
365dagenproject-stilte
#109 Stilte

Denk jij er ook wel eens aan om een creatief 365 dagen project te starten? Of zie je een 30 dagen project eerder zitten? Ik ga je vertellen hoe ik mijn 365 dagen project heb ervaren, en geloof me….dat was een rollercoaster! Er zijn wel een aantal wijze lessen uit voortgekomen…die ik graag met jullie deel in de vorm van 7 tips.

“Uit frustratie beet ik in een tegeltje.”

Per toeval zag ik op Facebook een oproep voorbij komen waarin kunstcollega Servaas Roelandse kunstenaars uitnodigde mee te doen met ’365 (+1) dagen Beeldbad’ in Oosterhout. Ik kende hem nog van de tijd dat we beiden onderdeel uitmaakten van Kunstkwartier Hulst en ik dacht: ‘Daar moet ik bij zijn!’.

365dagenproject-zonsopkomst
#104 Zonsopkomst

En zo makkelijk was het ook, in het begin. Ik meldde mij aan en ging bij Servaas 365 (+1) kartonnetjes van 10×10 cm ophalen. Deze zouden achteraf in het zwembad in Oosterhout geplakt worden. Er deden nog zo’n 50 andere kunstenaars mee.

Het waren witte, kleine kartonnetjes. Dat kon toch nooit een probleem gaan worden? Maar dan komen de grote vragen natuurlijk om de hoek kijken:

  • Waarom doe ik dit?
  • Wat komt er dan op de tegeltjes?
  • Hoeveel tijd wil ik er per tegeltje insteken?
  • Ik wil dat ze allemaal even mooi worden, gaat dat ook lukken?
365dagenproject-tessapersijn-kitten
#87 Kitten

 

Ik besloot dat ik mezelf vrij wilde laten, en op de tegeltjes wilde aanbrengen wat er die dag naar me toe kwam. Voor mijn ongedisciplineerde hoofd een erg grote fout: ik was creatief losgeslagen….

 

Mijn project vloog alle kanten op, het bevat:

  • portretten

    365dagenproject-tessapersijn-2016
    #113 Boot 5500
  • stillevens
  • collage
  • schilderingen
  • aquarel
  • foto’s
  • gedichten
  • fotomontages

Alles om maar bij te blijven. In sommige tegeltjes zitten (dit is echt waar!) uren aan handenarbeid, maar ik heb ook uit frustratie een keer in een tegeltje gebeten en deze met lippenstiftafdruk ingeleverd. Schijt! Dacht ik.

“Er zijn een paar tegeltjes op mysterieuze wijze verdwenen…”

365dagenrpoject-tessapersijn-2016
#14 Leeg Portret

Ik werkte mezelf in de nesten omdat ik regelmatig dacht ‘Vandaag even niet.’ Op een dag moest ik twintig tegeltjes maken, omdat ik zo ver achter liep.

Ook het ordenen van het project in huis (en tijdens een verhuizing) was een opgave. Ik nam er een paar mee naar het park, er lagen er een paar op mijn werkkamer en een paar in de woonkamer om in de avond aan te werken. Je snapt het al: Er zijn er onderweg een paar op mysterieuze wijze verdwenen…..volgens mij heb ik er eerder 340 ingeleverd dan 365.

“Heb jij de discipline om elke dag iets te maken?”

Uiteindelijk ben ik super trots op dit project. Na de expositie in het zwembad heb ik wel een selectie gemaakt: ik heb er nog zo’n 150 over waar ik echt trots op ben. De rest ben ik in een jaar tijd al ontgroeid, of waren gemaakt in een paniekstuip.

Bekijk hier het nieuwsitem van Omroep Brabant over het 365 (+1) dagen Beeldbad in Oosterhout:

Zou ik het nog eens doen?

Ik liep ontzettend tegen mijn eigen chaos aan: ik had geen discipline om elke

365dagenproject-tessapersijn-2016
#52 Omarm me

dag iets te maken. Ik had geen structuur om op een vast moment een tegeltje te maken. Laat staan om de wereld te laten weten dat ik hier mee bezig was. Het bleek ontzettend leerzaam. En niet alleen op creatief vlak. Ik weet wel: ‘Als ik het nog eens zou doen, zou ik het anders doen.’

Wat kun jij van mijn ervaring leren? 7 Tips:

  • Geef het project een kader: Wil je een materiaal onderzoeken? Of een beeld? Bijvoorbeeld elke dag een stilleven, elke dag een nummer, een lichaamshouding, een kleur. Of elke dag een gedichtje.
  • Stick to the plan! Ik ben erg enthousiast over erg veel onderwerpen en technieken, maar had het mezelf makkelijker gemaakt door bovenstaande vraag voor mezelf te beantwoorden voor ik aan het project was begonnen.
  • Geef jouw project een vaste plaats in huis, waar je het regelmatig ziet. Maak het een toffe plek, waar je naar uitkijkt om eraan te werken. En houd je project bij elkaar!
  • Pak zo veel mogelijk een vast moment op de dag om aan je project te werken, of bijvoorbeeld je foto’s bij elkaar te zetten/te ordenen.
  • Maak het aftellen visueel: hang een groot vel op met nr. 1 tot en met nr. 365, en streep af!
  • Vier je successen! Ik deed dat per maand. Je kunt ook zeggen: bij 50, 100 enz.
  • Pak de draad weer op als je een paar dagen niets hebt gedaan: niets erger dan de berg steeds groter laten worden. Volgens mij cheat iedereen wel eens bij zo een project, met ieder zijn redenen. Onderzoek de weerstand!

 

365dagenproject-tessapersijn-2016
#10 De Waterkant

Ik ben heel benieuwd of jij momenteel met een 365 dagen project bezig bent, of er een wilt beginnen. Laat het me weten (met een linkje?) in een reactie.

 

 

 

  • Wil je meer van mijn project zien? Dat kan op deze pagina:

    365dagenproject-tessapersijn-2016
    #38 De Was

Www.tessapersijn.nl/365dagenproject2016.html

In vrolijkheid, 

Tessa

Boek: Dammers | Een slow movement

Het is een boek waarin de Slow Movement naar voren komt, dus ook met de PR pakken we het rustig aan ;).

Voor wie er nog niet van had gehoord: Martin de Wolf heeft mij als fotograaf uitgenodigd om mee te werken aan zijn boek.

Onderstaand bericht ontving Martin van Ronald Schalley. Hij is een Belgische dammer, met heel wat kampioenschappen op zijn naam.

Wat maakt dit berichtje mij trots!

“Het boek is te koop voor de spotprijs van 18,50 via bol.com. Klik hier om het boek te bestellen.”  – x Tessa

 

Dag allemaal,

Het gebeurt niet zo vaak dat ik boeken aanprijs (…).

De reden om het niet te doen is vaak hetzelfde. De meeste damboeken zijn vooral (te) technisch en daar is niets mis mee maar helaas weet ik uit ervaring dat 90% van de dammers daar weinig of geen interesse voor heeft.

En de meeste van jullie zullen dat wel bevestigen.

Welnu,‘Dammers/een slow movement’ valt gelukkig niet in deze categorie en mag zelfs als een buitenbeentje worden beschouwd.

Het boek biedt een minimum aan techniek (sorry voor de ‘die hards’) met een fragment of partij per portret. Het is tot stand gekomen ter gelegenheid van hun 50ste jaar en de club ‘De Variant uit Oudenbosch’ bezit nog steeds leden van dat eerste uur.

Want daar draait het wel om: 18 unieke portretten van dammers van de damclub Variant uit Oudenbosch waar iedereen zich aan kan spiegelen (…).

Zijn de portretten op zich al de moeite waard om te lezen, de bijhorende foto’s, geproduceerd door Tessa Persijn-De Bie, zijn in mijn ogen prachtig (…).

Ook de auteurs van het boek, Martin de Wolf (tekst) en Tessa Persijn-De Bie (foto’s) ontbreken gelukkig niet met een korte beschrijving en foto!

Maar met deze kleine inleiding geef ik echter nog altijd niet het ‘waarom dit boek de moeite waard is om te kopen’.

(…)

Sterke punten waren:

1. De term ‘slow movement’ bestaat ondertussen al enkele decennia en wie meer hierover wil weten kan dit tegenwoordig via het internet opzoeken.

Wat dit te maken heeft met dammen wordt door de auteur in de inleiding uitgelegd. Geen angst! (…)

2. De portretten zijn van spelers op alle niveaus (Van grootmeester Ton Sijbrands tot de wekelijkse speler die enkel op de clubavond komt) en uit verschillende lagen van de bevolking en geven daardoor een uniek beeld weer. Ze zijn voor velen van jullie waarschijnlijk ook heel herkenbaar (dat is precies het verhaal van Jan of Piet bij ons in de club). De stoere bonk, de voorzichtige, de problemist, de lepe vos of sluwe Wolf, de waterdragers van de club, de onverschrokkene die regelmatig het deksel op de neus krijgt en de beterweter. Ze zitten er allemaal tussen.

Elk met hun eigen foto, elk met hun eigenheid.

3. Het boek leest heel vlot. Geen lange zware momenten waar je je doorheen moet worstelen maar eerder hoofdstukjes met leuke verhalen van maximum 3-4 bladzijden waardoor je gemakkelijk een pauzemoment kunt inlassen. (…)

4. In mijn ogen is het is ook een boek voor niet-dammers en zo zijn er niet veel.

Evert Dollekamp heeft er ooit één geschreven ‘Wie door de week traint is ‘s zondags moe’ maar de portretfoto’s bij ‘Dammers/een slow movement’ (en die bij Evert ontbreken) zijn een absolute meerwaarde.

(…)

Voor mij redenen genoeg om dit boek aan te prijzen.

Ronald Schalley

Workshop: Kleur Bekennen Portret

 Ben jij geïnspireerd door de expositie van afgelopen december, en denk je ‘dat wil ik ook’? Yes you can!

Welke kleur beken jij?

Aan de hand van een vragenlijst worden jouw kleur(en) (eventueel attributen) bepaald. Op de creatieve zolder in Tilburg ga je samen 2,5 uur aan de slag met het beschilderen van de achtergrond, jouw/elkaars kleding, en jouw/elkaars gezicht! (We beschilderen in deze workshop niet het lichaam). Daarna wordt jouw creatie van jezelf vereeuwigd in een professionele foto. Hier ontvang je een afdruk in 10×15 cm van, en een kleine digitale foto voor Social Media inclusief logo. 

Inclusief

+ uitleg en begeleiding
+ 1 professionele foto digitaal per persoon
+ alle workshop-materialen
+ onbeperkt koffie/thee/fris

+ wat lekkers voor tijdens de workshop (keuze: hartig of zoet)

NB
+ graag zelf oude kleding meenemen (waarvan er misschien een gedeelte op de foto mag)

Duur Workshop
2,5 uur inclusief pauze

Kosten
45 euro per persoon (minimaal 2 personen, maximaal 3 personen)

Belangrijk
Ik ga uit van eigen ervaringen. In de workshop wordt er gebruik gemaakt van verf op waterbasis. Alles is afwasbaar gebleken.
In kleding kunnen vlekken achterblijven.

Na de workshop kan er gebruik worden gemaakt van de badkamer (en dit lijkt me wel noodzakelijk ;))

Alle kleuren zijn van tevoren zorgvuldig door het testpanel uitgeprobeerd, ik kan echter nooit een 100% garantie bieden dat bepaalde huidtypen gevoelig kunnen reageren.

Tot ziens!
Groetjes, Tessa Persijn-de Bie

De datum en tijd bepalen we samen in overleg.

Nog vragen? Deze workshop op een eigen locatie boeken? Stuur me gerust een mailtje.

Kleur Bekennen: Ingrid // Groen

Ingrid is voor mij een kleine vrouw met een hoofd dat overloopt van de mooie uitspraken. In dat hoofd zitten ook nog eens een paar indringende ogen. Al heel snel wist ze ook het interview om te draaien en mij de vraag te stellen: “Doe je dit project om meer vat te krijgen op al je zo verschillende vriendinnen?”

Mooi, hoe ze mensen altijd zo snel weet te doorgronden in een gesprek. Natuurlijk doe ik dit om meer vat te krijgen. Op mijn vriendinnen, op schilderen, op de wereld, I don’t know. Ik maak dingen, zodat ik vat heb op die dingen. Omdat ik dat op de wereld niet heb.

Ingrid past in het groene. Ooit stond ze voor mijn deur met een eigen gekweekte peperplant.

Voor haar staat het groene voor een nieuwe start, elke keer weer een nieuwe start. In alles. Ze loopt over van verlangen en openheid om altijd maar weer de zoektocht te beginnen naar het onbekende.

Daarom is ze ook omringd met boeken: Boeken! Stapels boeken! Zij is in mijn ogen later de omgevallen boekenkast waar je alles aan kunt vragen, zij heeft er een antwoord op.

Sinds de foto staat ze bekend als ‘de zeemeermin’. Ik denk dat dit is door haar gracieuze houding. Ja, op foto’s is ze ontzettend sierlijk. Maar in het dagelijks leven blijft ze lekker down to earth. Haar laatste wens aan mij voor ze weg ging en ik een andere kleur ging fotograferen:

`Succes met de rommelige bedoeling morgen.`

De videograaf

Soms sleur je andere mensen mee in je ideeën :). Marloes kende ik vanuit een ondernemersclub. En hoe gaaf is het als een project waar ik zo veel tijd en moeite in heb gestoken, wordt vereeuwigd op bewegend beeld?

Hier het verhaal van Marloes Harleman, Visuele versnaperingen:

“Een making-off maken van een portret waarbij een persoon n.a.v. een interview in kleur wordt geschilderd klonk voor mij zeer interessant. Ik had het zelfportret van Tessa al meerdere malen via Social Media langs zien komen. Maar hoe het hele proces werkte daar was ik erg nieuwsgierig naar. De eerste draaidag heb ik haar gevolgd hoe ze op de krappe maar knusse zolderkamer haar studio van zwart naar wit omtoverde.

Het was af en toe puzzelen vanuit welk camerastandpunt ik haar het beste kon filmen. Ook was ik een beetje bang voor mijn camera dat deze wit zou worden door de stofwolken van de spuitbus. Maar dat viel gelukkig heel erg mee. Doordat de zon regelmatig scheen met hier en daar een windvlaag zorgde dat voor mooie contrasten in het beeld.

De tweede afspraak stond in het teken van het schilderen van de geportretteerde en haar spullen in de kleur paars. Het was mooi om te zien hoe Ingeborg en haar omgeving in een stilleven portret veranderde. Soms was het wel even wachten maar bewonderenswaardig om te zien hoe stil Ingeborg kon blijven zitten onder de omstandigheden. Daarnaast werd ook mijn geduld op de proef gesteld.

Natuurlijk had ik teveel materiaal geschoten in die twee draaidagen en ik zag daarom ook een beetje op tegen de montage. Maar eenmaal bezig verliep deze vrij makkelijk en ben ook zeer tevreden over het eindresultaat. Het was een fijne samenwerking met een creatief persoon als Tessa waar ik ook gemakkelijk mee kon brainstormen voor de making off.”

Ingeborg // PAARS +video!

Bekijk de making-off video met Ingeborg in de hoofdrol hier!

Ingeborg was mijn perfecte paarse plaatje. En super knap ook, dat ze zo zichzelf kon blijven, terwijl er ook nog eens de camera’s van ‘Visuele Versnaperingen’ op haar gericht waren voor de trailer! Misschien hield de kleur haar wel ontspannen, want paars symboliseert voor Ingeborg harmonie en rust.

 

Haar ideale woonplek verbeelden in verf en foto bleek voor mij een ware nachtmerrie. Haar sleutelwoord is namelijk ‘aaibaar’ en dat schildert nu eenmaal niet zo lekker. Gelukkig heb ik voor haar wel een prachtig hondenbeeld kunnen vinden, want elke hond in de buurt kan 

 

van haar een knuffel verwachten. Daarnaast is het voor de psycholoog in spe ook nog eens een mooie spiegel:

Een hond bezit voor mij alle voorwaarden die ik in een vriendschap zoek.”

Ik denk haar voorkeur voor muziek terug te zien in haar portretfoto. De dwalende, lieve blik geeft de voorkeur aan voor dromerige muziek. En stiekem weet ik ook wel dat ze deze lekker afwisselt met haar interesse in de jaren 60 muziek.

Ik vind het zo mooi om te zien dat alle meiden die ik het geportretteerd zo verschillend zijn, en toch ook weer zo gelijk. Met iedereen heb ik wel zeker 1 belangrijke interesse die we samen delen. Met Ingeborg is dat sowieso de kaas en de wijn. Ik kan me voorstellen 

dat wij ooit nog wel een training tot vinoloog samen gaan volgen…..dus Inge….?

Ik zie haar als een zorgzaam en vredelievend iemand. Zelf denk ik vooral dit terug te zien in de kleur paars. Maar ik ben natuurlijk ontzettend bevooroordeeld….

———————————————————————————————————————-

De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

CHARLOTTE // GEEL

In geel zie ik echte vrolijkheid. Het hangt voor mij ook samen met moed, het niet opgeven!”
Gelukkig is de kleur geel Charlotte op het lijf geschreven. En door onze gezamenlijke passie fotografie heb ik ook nog eens een model bij de hand wat meedenkt over de compositie en de beeldhoek. Dat is nog eens relaxed werken!


Als ik naar haar kunststroming vraag, kan ze toch moeilijk een keuze maken. “Er zit wel een tegenstrijdigheid in wat ik mooi vind. Ik heb een brede interesse. Ik houd erg van kleur, maar kan bijvoorbeeld ook ontzettend genieten van zwart-wit-fotografie.


In haar huis ben ik omringd met planten. “Ik koop ook altijd heel veel potjes bij de kringloop, daar kan ik dan weer al mijn stekjes in doen.” Heerlijk vind ik dat, en ook wel een beetje hipster :).
Haar Franse roots zie ik wel terugkomen in het echte Bourgondische. Ze is heel erg op haar vrienden, het sociale, en op eten: het lange tafelen, met alle lieverds aan een mooi gedekte tafel in heerlijke sfeer. Het gaat nog niet eens om het eten, het gaat om het moment van de dag en het samenzijn.


In de foto omring ik haar dan ook met borden en borrelglaasjes.
Als toekomstig juf is Charlotte heel zorgvuldig en behulpzaam. Ik probeer me wel eens voor te stellen hoe het bij haar in de klas zou zijn. Hoe ze alle kleine akkefietjes weer recht breidt met haar rechtvaardigheid.

Als ik naar haar kijk denk ik nog steeds aan een onschuldige, lieve meid. Tot ze er weer eens een flinke woordgrap uitgooit.

———————————————————————————————————————-

De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

KARLIJN // ORANJE

Karlijn was mijn allereerste model. Zij heeft alle stappen met mij voor het eerst gezet. Dit was daarom ook de langste en meest intensieve dag op de zolder omgebouwd tot studio.

Mijn man was nog aan het timmeren, terwijl wij de verf al aan het klaar zetten waren.

Dat vind ik ook zo mooi aan het project: het was een gezamenlijke moeite. Elk model heeft zelf mee geschilderd aan het decor.

We waren het er samen snel over eens: Karlijn kreeg een bloemenkrans in de foto! Haar speelse karakter had ik bij elkaar geshopt in de tweedehands winkel met het stokpaard en de blokkendoos. Een ding is zeker: met Karlijn heb je geen saaie dag.

Het vrolijke oranje is ook passend bij haar opgewektheid.

De twee katten die ze heeft geadopteerd uit het asiel zijn een goede reflectie: die kunnen af en toe lekker door het huis van haar en haar vriend scheuren.


De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.