Wat jij leert van mijn creatieve challenge: Op de huid

Elk jaar wil ik een creatieve challenge aangaan. In deze blog wil ik je meer vertellen over mijn schilder challenge Op De Huid. Dit project heb ik in 2017 op me genomen. En geloof me, het heeft me zeker creatief gehouden.

“Een druk hoofd gaat niet samen met creativiteit.”

Het hoeft niet per se in januari al te beginnen. Soms duurt het eventjes voor ik weet welke kant ik op wil met mijn creativiteit. Of ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Dat laatste gaat nooit goed samen met creatief denken.

Maar in mei wist ik nog steeds niet wat ik dat jaar wilde doen. Ik voelde toch een druk ontstaan: ‘Stel dat ik nu ineens een heel groot project op wil starten, en ik in tijdnood kom?’

Ik hopte in lichte stress van de ene inspiratiebron naar de andere:

  • Ik keek TED-Talk na TED-Talk
  • Struinde DIY websites af
  • Etsy-de me suf
  • Pinterest: heerlijk om te blijven kijken, maar helaas niets waar ik zelf aan wilde beginnen

Tot het guilty-pleasure-avond was: ik keek naar Face Off. Altijd heerlijk, spannend, en prachtige creaties! (Maar volgens mij heeft ook iemand een keer een stuk plant in een vrouw haar billen gestoken voor een foto: een beetje jammer.)

“Tot het guilty-pleasure-avond was…”

Bij Face Off zijn het echt van die projecten waarvan ik denk: ‘Wow, dat is groot, ik weet niet of ik mezelf dat wel kan leren.’ Maar op een stiltedag (wat ik een paar keer per jaar doe om mijn inspiratie up to date te houden, maar daarover in een andere blog meer) viel het kwartje.

Ik kon een aantal dingen die ik heel leuk vind met elkaar verbinden:

  • met modellen werken
  • Lekker vrij schilderen
  • Iconografie: de betekenis achter voorwerpen in beelden
  • Fotografie

Tijdens de stiltedag had ik het helemaal uitgeschreven:

Ik heb een groep van 8 bijzondere meiden om mij heen: een mooi afgebakende club, waarvan ik had verwacht dat iedereen wel mee wilde helpen. (En zo gek waren ze!)

Dankzij één-op-één interviews kon ik iedereen een eigen kleur geven en eigen, betekenisvolle attributen.

Eén attribuut was steeds hetzelfde: de mosselpan. (Maar die heeft recht op een eigen blogartikel ?).

“Belangrijk: De Mosselpan!”

Uiteindelijk was ik een paar dagen voor de expositie bij de Bibliotheek Midden-Brabant klaar. Echt op ‘t nippertje. Ik heb niet zo veel inzicht in tijd, maar achteraf kan ik natuurlijk wel raden dat dit redelijk groot ging worden:

  • Ik heb 8 modellen (en mezelf, min of meer) geïnterviewd en hierop gereflecteerd
  • Ik ben 8 keer gaan winkelen bij Kringloop 013 voor geschikte attributen
  • Ik heb liters plakkaatverf gekocht
  • Mijn man heeft een houten studio voor mij gebouwd op zolder die ik elke keer kon overschilderen
  • Het eerste model schilderen kostte me 6 uur, gelukkig ging dat na verloop van tijd steeds sneller. Bij de laatste foto kostte het me nog maar 3 uur.
  • Keuzes maken: een geschikte foto kiezen uit de gemaakte foto’s, kost mij nog altijd meer tijd dan ik van tevoren bedenk.

En uiteindelijk…..is dit project ook een workshop geworden!

Dit is wat ik jou zou willen aanraden, wil je een project op je nemen: Een ‘PLAN DE CAMPAGNE’!

Daarin staat:

  • Een tijdsplanning: wanneer bouw je de studio? Hoelang duurt dat? Welke foto maak je wanneer?
  • Wie heb je nodig om mee te werken? Modellen? Heb je extra handen nodig?
  • Ik breng het eerste model altijd op de hoogte dat ze proefkonijn is ? (Dankjewel Karlijn!) Als je iets voor het eerst doet, duurt het nu eenmaal langer.
  • Maak ook een begroting: hoeveel materiaal denk je per foto nodig te hebben?
  • De modellen hebben hard voor je gewerkt! (2 uur stilzitten!) geef ze een mooi cadeau!
  • Wil je je werk ergens laten zien? Regel een expositie-ruimte! Zorg dat ze de eerste paar foto’s zien, en geef aan hoe je de serie af gaat maken.

Ik ben benieuwd naar jullie projecten! En jullie kleuren ?.

Xx Tes

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *