Wat jij leert van mijn creatieve challenge: Op de huid

Elk jaar wil ik een creatieve challenge aangaan. In deze blog wil ik je meer vertellen over mijn schilder challenge Op De Huid. Dit project heb ik in 2017 op me genomen. En geloof me, het heeft me zeker creatief gehouden.

“Een druk hoofd gaat niet samen met creativiteit.”

Het hoeft niet per se in januari al te beginnen. Soms duurt het eventjes voor ik weet welke kant ik op wil met mijn creativiteit. Of ben ik gewoon te druk in mijn hoofd. Dat laatste gaat nooit goed samen met creatief denken.

Maar in mei wist ik nog steeds niet wat ik dat jaar wilde doen. Ik voelde toch een druk ontstaan: ‘Stel dat ik nu ineens een heel groot project op wil starten, en ik in tijdnood kom?’

Ik hopte in lichte stress van de ene inspiratiebron naar de andere:

  • Ik keek TED-Talk na TED-Talk
  • Struinde DIY websites af
  • Etsy-de me suf
  • Pinterest: heerlijk om te blijven kijken, maar helaas niets waar ik zelf aan wilde beginnen

Tot het guilty-pleasure-avond was: ik keek naar Face Off. Altijd heerlijk, spannend, en prachtige creaties! (Maar volgens mij heeft ook iemand een keer een stuk plant in een vrouw haar billen gestoken voor een foto: een beetje jammer.)

“Tot het guilty-pleasure-avond was…”

Bij Face Off zijn het echt van die projecten waarvan ik denk: ‘Wow, dat is groot, ik weet niet of ik mezelf dat wel kan leren.’ Maar op een stiltedag (wat ik een paar keer per jaar doe om mijn inspiratie up to date te houden, maar daarover in een andere blog meer) viel het kwartje.

Ik kon een aantal dingen die ik heel leuk vind met elkaar verbinden:

  • met modellen werken
  • Lekker vrij schilderen
  • Iconografie: de betekenis achter voorwerpen in beelden
  • Fotografie

Tijdens de stiltedag had ik het helemaal uitgeschreven:

Ik heb een groep van 8 bijzondere meiden om mij heen: een mooi afgebakende club, waarvan ik had verwacht dat iedereen wel mee wilde helpen. (En zo gek waren ze!)

Dankzij één-op-één interviews kon ik iedereen een eigen kleur geven en eigen, betekenisvolle attributen.

Eén attribuut was steeds hetzelfde: de mosselpan. (Maar die heeft recht op een eigen blogartikel ?).

“Belangrijk: De Mosselpan!”

Uiteindelijk was ik een paar dagen voor de expositie bij de Bibliotheek Midden-Brabant klaar. Echt op ‘t nippertje. Ik heb niet zo veel inzicht in tijd, maar achteraf kan ik natuurlijk wel raden dat dit redelijk groot ging worden:

  • Ik heb 8 modellen (en mezelf, min of meer) geïnterviewd en hierop gereflecteerd
  • Ik ben 8 keer gaan winkelen bij Kringloop 013 voor geschikte attributen
  • Ik heb liters plakkaatverf gekocht
  • Mijn man heeft een houten studio voor mij gebouwd op zolder die ik elke keer kon overschilderen
  • Het eerste model schilderen kostte me 6 uur, gelukkig ging dat na verloop van tijd steeds sneller. Bij de laatste foto kostte het me nog maar 3 uur.
  • Keuzes maken: een geschikte foto kiezen uit de gemaakte foto’s, kost mij nog altijd meer tijd dan ik van tevoren bedenk.

En uiteindelijk…..is dit project ook een workshop geworden!

Dit is wat ik jou zou willen aanraden, wil je een project op je nemen: Een ‘PLAN DE CAMPAGNE’!

Daarin staat:

  • Een tijdsplanning: wanneer bouw je de studio? Hoelang duurt dat? Welke foto maak je wanneer?
  • Wie heb je nodig om mee te werken? Modellen? Heb je extra handen nodig?
  • Ik breng het eerste model altijd op de hoogte dat ze proefkonijn is ? (Dankjewel Karlijn!) Als je iets voor het eerst doet, duurt het nu eenmaal langer.
  • Maak ook een begroting: hoeveel materiaal denk je per foto nodig te hebben?
  • De modellen hebben hard voor je gewerkt! (2 uur stilzitten!) geef ze een mooi cadeau!
  • Wil je je werk ergens laten zien? Regel een expositie-ruimte! Zorg dat ze de eerste paar foto’s zien, en geef aan hoe je de serie af gaat maken.

Ik ben benieuwd naar jullie projecten! En jullie kleuren ?.

Xx Tes

 

Kleur Bekennen: Ingrid // Groen

Ingrid is voor mij een kleine vrouw met een hoofd dat overloopt van de mooie uitspraken. In dat hoofd zitten ook nog eens een paar indringende ogen. Al heel snel wist ze ook het interview om te draaien en mij de vraag te stellen: “Doe je dit project om meer vat te krijgen op al je zo verschillende vriendinnen?”

Mooi, hoe ze mensen altijd zo snel weet te doorgronden in een gesprek. Natuurlijk doe ik dit om meer vat te krijgen. Op mijn vriendinnen, op schilderen, op de wereld, I don’t know. Ik maak dingen, zodat ik vat heb op die dingen. Omdat ik dat op de wereld niet heb.

Ingrid past in het groene. Ooit stond ze voor mijn deur met een eigen gekweekte peperplant.

Voor haar staat het groene voor een nieuwe start, elke keer weer een nieuwe start. In alles. Ze loopt over van verlangen en openheid om altijd maar weer de zoektocht te beginnen naar het onbekende.

Daarom is ze ook omringd met boeken: Boeken! Stapels boeken! Zij is in mijn ogen later de omgevallen boekenkast waar je alles aan kunt vragen, zij heeft er een antwoord op.

Sinds de foto staat ze bekend als ‘de zeemeermin’. Ik denk dat dit is door haar gracieuze houding. Ja, op foto’s is ze ontzettend sierlijk. Maar in het dagelijks leven blijft ze lekker down to earth. Haar laatste wens aan mij voor ze weg ging en ik een andere kleur ging fotograferen:

`Succes met de rommelige bedoeling morgen.`

De videograaf

Soms sleur je andere mensen mee in je ideeën :). Marloes kende ik vanuit een ondernemersclub. En hoe gaaf is het als een project waar ik zo veel tijd en moeite in heb gestoken, wordt vereeuwigd op bewegend beeld?

Hier het verhaal van Marloes Harleman, Visuele versnaperingen:

“Een making-off maken van een portret waarbij een persoon n.a.v. een interview in kleur wordt geschilderd klonk voor mij zeer interessant. Ik had het zelfportret van Tessa al meerdere malen via Social Media langs zien komen. Maar hoe het hele proces werkte daar was ik erg nieuwsgierig naar. De eerste draaidag heb ik haar gevolgd hoe ze op de krappe maar knusse zolderkamer haar studio van zwart naar wit omtoverde.

Het was af en toe puzzelen vanuit welk camerastandpunt ik haar het beste kon filmen. Ook was ik een beetje bang voor mijn camera dat deze wit zou worden door de stofwolken van de spuitbus. Maar dat viel gelukkig heel erg mee. Doordat de zon regelmatig scheen met hier en daar een windvlaag zorgde dat voor mooie contrasten in het beeld.

De tweede afspraak stond in het teken van het schilderen van de geportretteerde en haar spullen in de kleur paars. Het was mooi om te zien hoe Ingeborg en haar omgeving in een stilleven portret veranderde. Soms was het wel even wachten maar bewonderenswaardig om te zien hoe stil Ingeborg kon blijven zitten onder de omstandigheden. Daarnaast werd ook mijn geduld op de proef gesteld.

Natuurlijk had ik teveel materiaal geschoten in die twee draaidagen en ik zag daarom ook een beetje op tegen de montage. Maar eenmaal bezig verliep deze vrij makkelijk en ben ook zeer tevreden over het eindresultaat. Het was een fijne samenwerking met een creatief persoon als Tessa waar ik ook gemakkelijk mee kon brainstormen voor de making off.”

Ingeborg // PAARS +video!

Bekijk de making-off video met Ingeborg in de hoofdrol hier!

Ingeborg was mijn perfecte paarse plaatje. En super knap ook, dat ze zo zichzelf kon blijven, terwijl er ook nog eens de camera’s van ‘Visuele Versnaperingen’ op haar gericht waren voor de trailer! Misschien hield de kleur haar wel ontspannen, want paars symboliseert voor Ingeborg harmonie en rust.

 

Haar ideale woonplek verbeelden in verf en foto bleek voor mij een ware nachtmerrie. Haar sleutelwoord is namelijk ‘aaibaar’ en dat schildert nu eenmaal niet zo lekker. Gelukkig heb ik voor haar wel een prachtig hondenbeeld kunnen vinden, want elke hond in de buurt kan 

 

van haar een knuffel verwachten. Daarnaast is het voor de psycholoog in spe ook nog eens een mooie spiegel:

Een hond bezit voor mij alle voorwaarden die ik in een vriendschap zoek.”

Ik denk haar voorkeur voor muziek terug te zien in haar portretfoto. De dwalende, lieve blik geeft de voorkeur aan voor dromerige muziek. En stiekem weet ik ook wel dat ze deze lekker afwisselt met haar interesse in de jaren 60 muziek.

Ik vind het zo mooi om te zien dat alle meiden die ik het geportretteerd zo verschillend zijn, en toch ook weer zo gelijk. Met iedereen heb ik wel zeker 1 belangrijke interesse die we samen delen. Met Ingeborg is dat sowieso de kaas en de wijn. Ik kan me voorstellen 

dat wij ooit nog wel een training tot vinoloog samen gaan volgen…..dus Inge….?

Ik zie haar als een zorgzaam en vredelievend iemand. Zelf denk ik vooral dit terug te zien in de kleur paars. Maar ik ben natuurlijk ontzettend bevooroordeeld….

———————————————————————————————————————-

De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

CHARLOTTE // GEEL

In geel zie ik echte vrolijkheid. Het hangt voor mij ook samen met moed, het niet opgeven!”
Gelukkig is de kleur geel Charlotte op het lijf geschreven. En door onze gezamenlijke passie fotografie heb ik ook nog eens een model bij de hand wat meedenkt over de compositie en de beeldhoek. Dat is nog eens relaxed werken!


Als ik naar haar kunststroming vraag, kan ze toch moeilijk een keuze maken. “Er zit wel een tegenstrijdigheid in wat ik mooi vind. Ik heb een brede interesse. Ik houd erg van kleur, maar kan bijvoorbeeld ook ontzettend genieten van zwart-wit-fotografie.


In haar huis ben ik omringd met planten. “Ik koop ook altijd heel veel potjes bij de kringloop, daar kan ik dan weer al mijn stekjes in doen.” Heerlijk vind ik dat, en ook wel een beetje hipster :).
Haar Franse roots zie ik wel terugkomen in het echte Bourgondische. Ze is heel erg op haar vrienden, het sociale, en op eten: het lange tafelen, met alle lieverds aan een mooi gedekte tafel in heerlijke sfeer. Het gaat nog niet eens om het eten, het gaat om het moment van de dag en het samenzijn.


In de foto omring ik haar dan ook met borden en borrelglaasjes.
Als toekomstig juf is Charlotte heel zorgvuldig en behulpzaam. Ik probeer me wel eens voor te stellen hoe het bij haar in de klas zou zijn. Hoe ze alle kleine akkefietjes weer recht breidt met haar rechtvaardigheid.

Als ik naar haar kijk denk ik nog steeds aan een onschuldige, lieve meid. Tot ze er weer eens een flinke woordgrap uitgooit.

———————————————————————————————————————-

De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

KARLIJN // ORANJE

Karlijn was mijn allereerste model. Zij heeft alle stappen met mij voor het eerst gezet. Dit was daarom ook de langste en meest intensieve dag op de zolder omgebouwd tot studio.

Mijn man was nog aan het timmeren, terwijl wij de verf al aan het klaar zetten waren.

Dat vind ik ook zo mooi aan het project: het was een gezamenlijke moeite. Elk model heeft zelf mee geschilderd aan het decor.

We waren het er samen snel over eens: Karlijn kreeg een bloemenkrans in de foto! Haar speelse karakter had ik bij elkaar geshopt in de tweedehands winkel met het stokpaard en de blokkendoos. Een ding is zeker: met Karlijn heb je geen saaie dag.

Het vrolijke oranje is ook passend bij haar opgewektheid.

De twee katten die ze heeft geadopteerd uit het asiel zijn een goede reflectie: die kunnen af en toe lekker door het huis van haar en haar vriend scheuren.


De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

DORENDA // ROOD

Bij Dorenda dacht ik meteen aan rood. Zij staat dicht bij de natuur, is ondernemend en haar acties zijn een gevolg van haar idealen. Zo is ze momenteel aan haar Tiny House aan het bouwen. Dat vind ik zo stoer!

Dorenda zegt zelf over de kleur rood: “Bij rood zie ik iemand met veel daadkracht, een krachtige persoonlijkheid. Ik vind aarderood heel mooi.”

In mijn ogen is ze naast een intelligente natuurliefhebber ook een grote dierenvriend. Ze verzorgt haar hond, bijen en kippen naast haar baan als kunstdocent.

“Ik had best een kip willen zijn. Ze zijn zo grappig en kunnen zo lekker scharrelen.” Ik zie hier wel iets in van haar drang naar vrijheid van de geest, denk ik.

Vandaar ook het Tiny House? In haar woning staat niets nieuws. Het is een zorgvuldige verzameling van nuttige en mooie dingen. Ze springt bewust om met ruimte en materiaal. In het interview bevestigt ze dit voor mij met de opmerking “ik ben niet op luxe”.

Ze is vasthoudend en kan haar projecten met veel focus volbrengen.

Misschien had ik haar daarvoor wel een zaag gegeven in het decor: dit attribuut zegt misschien wel alles over haar.


De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

ELISE // ZWART

In de komende dagen zullen jullie steeds een kleur voorbij zien komen, van zwart naar wit. In deze eerste post het interview met Elise (Zwart). Ik vond dat zij deze kleur goed kon dragen, ondanks de donkere aanblik. Elise had gelukkig dezelfde mening:

Zwart is het tegenovergestelde van wit. Het alles en het niets. Alle kleuren samen vormen zwart. Vaak negatief bedoeld, maar voor mij niet perse negatief. Neutraal eerder.”

Zij is zelf kunstenaar, en houdt erg van het magisch realisme/surrealise. Als zij zichzelf omschrijft, hoor ik: kunstenaar, muzikant, spiritueel, een reiziger, danseres, yogini en natuurliefhebber!

En in verbinding met de natuur staat ze zeker. Ooit hebben wij nog samen een cursus sjamanisme gedaan. Elise: Ik zou wel een wolf willen zijn. Ik voel een sterke band met dit dier. De verbondenheid met een groep, maar ook juist het individuele karakter vind ik interessant. Het roept bij mij herkenning op van hoe ik zelf ook in het leven kan staan.” Ik denk dat terug te zien in haar statige houding in de foto en haar kalmerende werking op mij:

Niet vergeten dat ik onwijs waardeer wat je doet! En dat je vooral jezelf mag bedanken.”

Elise woont samen, omdat zij er elke dag opnieuw voor kiest om met hem te zijn. Haar liefde en maatje komt in de foto terug als een perfecte bol. “Wij vormen het mannelijke en het vrouwelijke, het al en het niets, in verbinding met onszelf, elkaar en de wereld om ons heen.”

Als ik haar vraag naar haar meest positieve eigenschap, hebben we het over hoop. “Ik denk dat ik positief naar het leven kijk en dat mijn beweegredenen in het leven ook vanuit hoop geloof en liefde komen. Die vormen een essentie van mijn bestaan en ik denk dat deze daarom sterk verbonden met mij zijn.”

Toch blijft ook zij menselijk, en lijken dingen soms wel eens makkelijker dan ze zijn. “Vaak doorzie ik dan niet helemaal waar ik wel en niet voor kies. Waardoor het juist niet lukt en ik me verbind met traagheid. Ik vergeet dingen en negeer ze.”

Wat ik zo mooi aan haar vindt, is dat ze bewust op zoek gaat naar de stilte, niet altijd letterlijk om haar heen. Juist ook innerlijk.


De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.