DORENDA // ROOD

Bij Dorenda dacht ik meteen aan rood. Zij staat dicht bij de natuur, is ondernemend en haar acties zijn een gevolg van haar idealen. Zo is ze momenteel aan haar Tiny House aan het bouwen. Dat vind ik zo stoer!

Dorenda zegt zelf over de kleur rood: “Bij rood zie ik iemand met veel daadkracht, een krachtige persoonlijkheid. Ik vind aarderood heel mooi.”

In mijn ogen is ze naast een intelligente natuurliefhebber ook een grote dierenvriend. Ze verzorgt haar hond, bijen en kippen naast haar baan als kunstdocent.

“Ik had best een kip willen zijn. Ze zijn zo grappig en kunnen zo lekker scharrelen.” Ik zie hier wel iets in van haar drang naar vrijheid van de geest, denk ik.

Vandaar ook het Tiny House? In haar woning staat niets nieuws. Het is een zorgvuldige verzameling van nuttige en mooie dingen. Ze springt bewust om met ruimte en materiaal. In het interview bevestigt ze dit voor mij met de opmerking “ik ben niet op luxe”.

Ze is vasthoudend en kan haar projecten met veel focus volbrengen.

Misschien had ik haar daarvoor wel een zaag gegeven in het decor: dit attribuut zegt misschien wel alles over haar.


De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.

ELISE // ZWART

In de komende dagen zullen jullie steeds een kleur voorbij zien komen, van zwart naar wit. In deze eerste post het interview met Elise (Zwart). Ik vond dat zij deze kleur goed kon dragen, ondanks de donkere aanblik. Elise had gelukkig dezelfde mening:

Zwart is het tegenovergestelde van wit. Het alles en het niets. Alle kleuren samen vormen zwart. Vaak negatief bedoeld, maar voor mij niet perse negatief. Neutraal eerder.”

Zij is zelf kunstenaar, en houdt erg van het magisch realisme/surrealise. Als zij zichzelf omschrijft, hoor ik: kunstenaar, muzikant, spiritueel, een reiziger, danseres, yogini en natuurliefhebber!

En in verbinding met de natuur staat ze zeker. Ooit hebben wij nog samen een cursus sjamanisme gedaan. Elise: Ik zou wel een wolf willen zijn. Ik voel een sterke band met dit dier. De verbondenheid met een groep, maar ook juist het individuele karakter vind ik interessant. Het roept bij mij herkenning op van hoe ik zelf ook in het leven kan staan.” Ik denk dat terug te zien in haar statige houding in de foto en haar kalmerende werking op mij:

Niet vergeten dat ik onwijs waardeer wat je doet! En dat je vooral jezelf mag bedanken.”

Elise woont samen, omdat zij er elke dag opnieuw voor kiest om met hem te zijn. Haar liefde en maatje komt in de foto terug als een perfecte bol. “Wij vormen het mannelijke en het vrouwelijke, het al en het niets, in verbinding met onszelf, elkaar en de wereld om ons heen.”

Als ik haar vraag naar haar meest positieve eigenschap, hebben we het over hoop. “Ik denk dat ik positief naar het leven kijk en dat mijn beweegredenen in het leven ook vanuit hoop geloof en liefde komen. Die vormen een essentie van mijn bestaan en ik denk dat deze daarom sterk verbonden met mij zijn.”

Toch blijft ook zij menselijk, en lijken dingen soms wel eens makkelijker dan ze zijn. “Vaak doorzie ik dan niet helemaal waar ik wel en niet voor kies. Waardoor het juist niet lukt en ik me verbind met traagheid. Ik vergeet dingen en negeer ze.”

Wat ik zo mooi aan haar vindt, is dat ze bewust op zoek gaat naar de stilte, niet altijd letterlijk om haar heen. Juist ook innerlijk.


De expositie “Kleur Bekennen” is te zien in de Bibliotheek Midden-Brabant, Koningsplein 10, Tilburg.

Opening: 1 december 2017, 19.00 uur

De expositie loopt tot en met 1 januari 2018.