Boek: Dammers | Een slow movement

Het is een boek waarin de Slow Movement naar voren komt, dus ook met de PR pakken we het rustig aan ;).

Voor wie er nog niet van had gehoord: Martin de Wolf heeft mij als fotograaf uitgenodigd om mee te werken aan zijn boek.

Onderstaand bericht ontving Martin van Ronald Schalley. Hij is een Belgische dammer, met heel wat kampioenschappen op zijn naam.

Wat maakt dit berichtje mij trots!

“Het boek is te koop voor de spotprijs van 18,50 via bol.com. Klik hier om het boek te bestellen.”  – x Tessa

 

Dag allemaal,

Het gebeurt niet zo vaak dat ik boeken aanprijs (…).

De reden om het niet te doen is vaak hetzelfde. De meeste damboeken zijn vooral (te) technisch en daar is niets mis mee maar helaas weet ik uit ervaring dat 90% van de dammers daar weinig of geen interesse voor heeft.

En de meeste van jullie zullen dat wel bevestigen.

Welnu,‘Dammers/een slow movement’ valt gelukkig niet in deze categorie en mag zelfs als een buitenbeentje worden beschouwd.

Het boek biedt een minimum aan techniek (sorry voor de ‘die hards’) met een fragment of partij per portret. Het is tot stand gekomen ter gelegenheid van hun 50ste jaar en de club ‘De Variant uit Oudenbosch’ bezit nog steeds leden van dat eerste uur.

Want daar draait het wel om: 18 unieke portretten van dammers van de damclub Variant uit Oudenbosch waar iedereen zich aan kan spiegelen (…).

Zijn de portretten op zich al de moeite waard om te lezen, de bijhorende foto’s, geproduceerd door Tessa Persijn-De Bie, zijn in mijn ogen prachtig (…).

Ook de auteurs van het boek, Martin de Wolf (tekst) en Tessa Persijn-De Bie (foto’s) ontbreken gelukkig niet met een korte beschrijving en foto!

Maar met deze kleine inleiding geef ik echter nog altijd niet het ‘waarom dit boek de moeite waard is om te kopen’.

(…)

Sterke punten waren:

1. De term ‘slow movement’ bestaat ondertussen al enkele decennia en wie meer hierover wil weten kan dit tegenwoordig via het internet opzoeken.

Wat dit te maken heeft met dammen wordt door de auteur in de inleiding uitgelegd. Geen angst! (…)

2. De portretten zijn van spelers op alle niveaus (Van grootmeester Ton Sijbrands tot de wekelijkse speler die enkel op de clubavond komt) en uit verschillende lagen van de bevolking en geven daardoor een uniek beeld weer. Ze zijn voor velen van jullie waarschijnlijk ook heel herkenbaar (dat is precies het verhaal van Jan of Piet bij ons in de club). De stoere bonk, de voorzichtige, de problemist, de lepe vos of sluwe Wolf, de waterdragers van de club, de onverschrokkene die regelmatig het deksel op de neus krijgt en de beterweter. Ze zitten er allemaal tussen.

Elk met hun eigen foto, elk met hun eigenheid.

3. Het boek leest heel vlot. Geen lange zware momenten waar je je doorheen moet worstelen maar eerder hoofdstukjes met leuke verhalen van maximum 3-4 bladzijden waardoor je gemakkelijk een pauzemoment kunt inlassen. (…)

4. In mijn ogen is het is ook een boek voor niet-dammers en zo zijn er niet veel.

Evert Dollekamp heeft er ooit één geschreven ‘Wie door de week traint is ‘s zondags moe’ maar de portretfoto’s bij ‘Dammers/een slow movement’ (en die bij Evert ontbreken) zijn een absolute meerwaarde.

(…)

Voor mij redenen genoeg om dit boek aan te prijzen.

Ronald Schalley

De videograaf

Soms sleur je andere mensen mee in je ideeën :). Marloes kende ik vanuit een ondernemersclub. En hoe gaaf is het als een project waar ik zo veel tijd en moeite in heb gestoken, wordt vereeuwigd op bewegend beeld?

Hier het verhaal van Marloes Harleman, Visuele versnaperingen:

“Een making-off maken van een portret waarbij een persoon n.a.v. een interview in kleur wordt geschilderd klonk voor mij zeer interessant. Ik had het zelfportret van Tessa al meerdere malen via Social Media langs zien komen. Maar hoe het hele proces werkte daar was ik erg nieuwsgierig naar. De eerste draaidag heb ik haar gevolgd hoe ze op de krappe maar knusse zolderkamer haar studio van zwart naar wit omtoverde.

Het was af en toe puzzelen vanuit welk camerastandpunt ik haar het beste kon filmen. Ook was ik een beetje bang voor mijn camera dat deze wit zou worden door de stofwolken van de spuitbus. Maar dat viel gelukkig heel erg mee. Doordat de zon regelmatig scheen met hier en daar een windvlaag zorgde dat voor mooie contrasten in het beeld.

De tweede afspraak stond in het teken van het schilderen van de geportretteerde en haar spullen in de kleur paars. Het was mooi om te zien hoe Ingeborg en haar omgeving in een stilleven portret veranderde. Soms was het wel even wachten maar bewonderenswaardig om te zien hoe stil Ingeborg kon blijven zitten onder de omstandigheden. Daarnaast werd ook mijn geduld op de proef gesteld.

Natuurlijk had ik teveel materiaal geschoten in die twee draaidagen en ik zag daarom ook een beetje op tegen de montage. Maar eenmaal bezig verliep deze vrij makkelijk en ben ook zeer tevreden over het eindresultaat. Het was een fijne samenwerking met een creatief persoon als Tessa waar ik ook gemakkelijk mee kon brainstormen voor de making off.”